Tarım, Ormancılık ve Kırsal Alanlara Yönelik Avrupa Birliği’ndeki Devlet Yardımları
Tarım, Ormancılık ve Kırsal Alanlara Yönelik Avrupa Birliği’ndeki Devlet Yardımları, Ormancılıkta Kırsal Kalkınma ve Sosyal Ormancılık, TOLUNAY AHMET, UYAR ÇAĞDAN, Editör, Livre de Lyon, Lyon, ss.141-152, 2026
- Yayın Türü: Kitapta Bölüm / Mesleki Kitap
- Basım Tarihi: 2026
- Doi Numarası: 10.5281/zenodo.21453171
- Yayınevi: Livre de Lyon
- Basıldığı Şehir: Lyon
- Sayfa Sayıları: ss.141-152
- Editörler: TOLUNAY AHMET, UYAR ÇAĞDAN, Editör
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Bu çalışmada, AB’de tarım, ormancılık ve kırsal alanlara yönelik uygulanan devlet yardımlarının nakdi olarak gelişim sürecine bakılmıştır. Bu alanlara ilişkin üye devletlerce ayrılan kaynak 2012-2016 dönemi kapsamında incelendiğinde önemli bir azalışın olduğu görülmektedir. 2020 yılına gelindiğinde ise bir artış trendi bulunmasına rağmen bu miktarın tatmin edici düzeyde olmadığı anlaşılmaktadır. 2023 yılında da üye ülkelerin tarım, ormancılık ve kırsal alanlara kriz dışı devlet yardımı için daha fazla kaynak sağladığı ve bu tutarın toplam GSYİH’nın %0,05’ine karşılık geldiği tespit edilmiştir. Yine, devlet yardımı harcamaları amacına göre incelendiğinde tarım, ormancılık ve kırsal alanlara yönelik harcamalar yıllar bazında artmaktadır. Balıkçılık ve su ürünleri yetiştiriciliğine yönelik harcamalarda yeknesak bir yükselme trendi bulunmamakla birlikte, 2019 yılı harcamasının %1.006,03 artışla 2023 yılında 592,2 milyon avro düzeyine ulaştığı görülmektedir.
Bu bilgilere ek olarak, çalışma kapsamında nakdi harcama bilgilerinin yanı sıra Avrupa Komisyonu’nun AB’nin İşleyişi Hakkında Antlaşma’nın 108 inci maddesi uyarınca ilgili sektörlere yönelik önemli düzenlemelerine de yer verilmiştir. Bu çerçevede, ilgili sektörlerin konu itibarıyla kesişme potansiyeli yüksek olan düzenlemelerden bahsedilmiştir. Merkezinden OTP, Avrupa Yeşil Mutabakatı, Çiftlikten Sofraya Stratejisi ve Biyoçeşitlilik Stratejisi gibi mevcut AB stratejik önceliklerini ayırmayan söz konusu yasal düzenlemelerin, bu alanlara yönelik ihtiyaçların karşılanmasında bürokrasiyi azaltması ve üye devletlere daha hızlı yanıt verilmesinin hedeflendiği görülmektedir.