Batı Akdeniz Bölgesinde Tarımsal Ormancılık Üretim Sistemleri I: Silvopastoral ve Agrosilvopastoral Üretim Sistemleri ve Özellikleri


Tolunay A., Türkoğlu T., Kaşıkcı D., Daşkıran İ., Özmış M.

Ziraat Orman ve Su Ürünlerinde Araştırma ve Değerlendirmeler - I, İbrahim Cengizler Selçuk Duman, Editör, GECE KİTABEVİ, Ankara, ss.245-266, 2021

  • Yayın Türü: Kitapta Bölüm / Mesleki Kitap
  • Basım Tarihi: 2021
  • Yayınevi: GECE KİTABEVİ
  • Basıldığı Şehir: Ankara
  • Sayfa Sayıları: ss.245-266
  • Editörler: İbrahim Cengizler Selçuk Duman, Editör
  • Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Klasik tarım ve ormancılık uygulamaları kırsal yöre insanlarının gereksinimlerini karşılayamamaktadır. Bu nedenle kırsal yöre insanlarının gıda ve gelir güvenliğinin sağlanmasında yeni arazi kullanım şekillerinin incelenmesine ve araştırılmasına ihtiyaç duyulmuştur. Bu inceleme ve araştırmalar, yeni bir arazi kullanım şeklinin klasik tarım ve ormancılık üretimlerinin eksikliklerinin giderilmesi üzerinde yoğunlaşmıştır. Sonuç olarak tarımsal ormancılık üretim tekniği ortaya çıkmıştır. Tarımsal ormancılık üretim teknikleri geleneksel uygulamalar şeklinde gelişmekte olan ya da az gelişmiş ülkelerde ortaya çıkmış ve üretim tekniklerinin ilk sınıflandırmaları bu ülkeler dikkate alınarak yapılmıştır. Fakat bugün gelişmiş ya da az gelişmiş ülke ayrımına bakılmaksızın, dünyanın farklı coğrafi ve ekolojik özellikteki bütün yörelerinde tarımsal ormancılık uygulamalarına rastlanılmaktadır. Oysa 40 yıl önce böyle bir durumu görebilmek mümkün değildir. Çünkü AGÜ’ler zorunlu olarak- kırsal yöre insanlarının gereksinimlerinin karşılanmasında önemli yeri olan Tarımsal Ormancılık üretim tekniklerinin uygulanması ve geliştirilmesine özel önem verirken, gelişmiş ülkeler (GÜ) ticari amaçlı ve monokültüre dayalı endüstriyel tarım ürünlerinin (pamuk, buğday, tütün, şeker pancarı, vb) yetiştirilmesine yönelik tarımsal politikalar izlemişlerdir (Tolunay vd., 2003; 2004). Bugün gelişmiş ülkelerin bu politikalardan uzaklaştığı, doğal dengeye zarar vermeyen ve özellikle insan sağlığına zararlı maddeleri içermeyen tarımsal ürünlerin üretildiği yeni üretim tekniklerine ilgi göstermedikleri görülmektedir. İyi tarım uygulamaları bunlardan biri olmaktadır. Bu açıklamalar tüm dünyada, klasik tarım anlayışından hızla uzaklaşıldığını ve genellikle Tarımsal Ormancılık olarak adlandırılan toprağa dayalı yeni üretim teknikleri üzerinde yoğunlaşıldığını işaret etmektedir. Bu nedenle tarımsal ormancılık üretim sistemlerine her geçen gün yeni üretim teknikleri eklenmekte, daha önce yapılan sınıflandırmalar gözden geçirilmektedir.